Pearl Goodman – Peril: From Jackboots to Jack Benny. Bridgeross Communications, Dundas, Ontario, 2012, 197 pagina's.
The daughter of Holocaust survivors, Pearl Goodman grew up in Toronto in the 1960s. In this exceptionally original memoir, written with wry humor and a sharp satirical eye, she juxtaposes popular culture with the jarring transitions and contradictions in her and her parents' lives. Striving to make sense of her emerging identity, she invokes TV shows, ads, movies, and distinctive details of the material and ideological landscape, while interweaving them with her parents' harrowing wartime experiences of concentration and refugee camps, and the drama and uncertainty of their postwar emigration first to Israel, and then to Canada.
Peril ontving ik in het kader van het EarlyReviewers programma van LibraryThing. Het is een boek waar ik zonder dat programma niet zo snel tegenaan zou zijn gelopen. Het is een autobiografisch boek, waarin de schrijfster, Pearl Goodman, haar herinneringen aan haar jeugd in Toronto beschrijft, van eind jaren '50 tot eind jaren '60.
Zoals iedereen weet veranderde de wereld in die jaren in rap tempo. Waar dat in 'normale' gezinnen al voor een generatiekloof zal hebben gezorgd, leidde dit in het gezin waarin de schrijfster opgroeide tot een nog grotere kloof, omdat haar ouders kampen met trauma’s opgelopen tijdens hun opsluiting in onder andere Auschwitz en de moeilijke weg naar het land waar ze uiteindelijk zullen blijven wonen, Canada.
Je zou dan al snel kunnen denken dat Peril daarmee alleen een beklemmend, treurigstemmend boek moet zijn geworden, maar dat is het niet. Natuurlijk zijn de ervaringen en trauma’s die Goodman beschrijft vreselijk, maar ze beschrijft het met een heel aangenaam aanvoelende humor. Die dialogen sprankelen en doen je, ondanks de tragiek van die verwoeste levens, glimlachen.
Het lezen van dit boek is geen lichte kost, maar het toont wel aan dat de trauma’s die je als mens hebt opgelopen daarna wel degelijk in alle facetten van het leven aanwezig zijn – ook als het de opvoeding van kinderen betreft en dat daardoor die kinderen ook weer beschadigd kunnen raken. Peril is daarom een belangwekkend boek.
flickr
Posts tonen met het label Canada. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Canada. Alle posts tonen
donderdag 22 november 2012
zondag 9 september 2012
Casper Silk - Hotel Noir
Casper Silk – Hotel Noir. Smashwords Edition, 2012, 147 pagina's.
Welcome to the Hotel Noir, peerless gem of hospitality and sole holder of a Michelin star on the island of St. Germaine.
When the controversial American author Francis Stein is stabbed to death in the hotel’s environs, the search for his murderer takes islander Bat Manley north to the other half of Stein’s double life, south to St. Germaine’s vice-ridden slums, and finally into the realm of the psyche, where the blind see and the dead speak.
Hotel Noir is een roman waarin een mysterie wordt ontrafeld. Hoofdpersoon Francis Stein, een Amerikaanse schrijver, wordt vermoord op het tropische eiland waarop hij al jaren overwintert. Een lokale roddeljournaliste, Bat Manley, probeert erachter te komen wat er nu precies is gebeurd en wie er verantwoordelijk is voor Steins dood.
Zo kort samengevat klinkt de inhoud van deze roman als een overzichtelijk geheel. Dat is het echter niet. Silk heeft alle informatie die nodig zijn voor het ontrafelen van het mysterie zorgvuldig gedoseerd, waardoor het tot het einde van het boek onduidelijk blijft wat er nu precies gebeurd is. Daarnaast beschrijft Silk de rijke hotelgasten, de veel minder fortuinlijke eilandbewoners en het eiland zelf. Deze combinatie van mysterie en sociale kritiek zorgt voor een heel onderhoudende, bijzonder leesbare roman.
Naast het mysterie in de roman zelf, is er nog een tweede mysterie: Casper Silk is een pseudoniem van een bekende schrijfster. Wie dit pseudoniem gebruikt kan, volgens de aankondiging in het boek, nog niet onthuld worden. Dat vind ik jammer, want ik zou zeker meer willen lezen van deze schrijfster.
flickr
Welcome to the Hotel Noir, peerless gem of hospitality and sole holder of a Michelin star on the island of St. Germaine.
When the controversial American author Francis Stein is stabbed to death in the hotel’s environs, the search for his murderer takes islander Bat Manley north to the other half of Stein’s double life, south to St. Germaine’s vice-ridden slums, and finally into the realm of the psyche, where the blind see and the dead speak.
Hotel Noir is een roman waarin een mysterie wordt ontrafeld. Hoofdpersoon Francis Stein, een Amerikaanse schrijver, wordt vermoord op het tropische eiland waarop hij al jaren overwintert. Een lokale roddeljournaliste, Bat Manley, probeert erachter te komen wat er nu precies is gebeurd en wie er verantwoordelijk is voor Steins dood.
Zo kort samengevat klinkt de inhoud van deze roman als een overzichtelijk geheel. Dat is het echter niet. Silk heeft alle informatie die nodig zijn voor het ontrafelen van het mysterie zorgvuldig gedoseerd, waardoor het tot het einde van het boek onduidelijk blijft wat er nu precies gebeurd is. Daarnaast beschrijft Silk de rijke hotelgasten, de veel minder fortuinlijke eilandbewoners en het eiland zelf. Deze combinatie van mysterie en sociale kritiek zorgt voor een heel onderhoudende, bijzonder leesbare roman.
Naast het mysterie in de roman zelf, is er nog een tweede mysterie: Casper Silk is een pseudoniem van een bekende schrijfster. Wie dit pseudoniem gebruikt kan, volgens de aankondiging in het boek, nog niet onthuld worden. Dat vind ik jammer, want ik zou zeker meer willen lezen van deze schrijfster.
flickr
zaterdag 28 juli 2012
Matt Hughes | Downshift
Matt Hughes – Downshift. Neustadt, Five Rivers, 2012, 132 pagina’s.
Sid Rafferty is between writing jobs, a rock and a hard place, and the poles of his luck. At this point, he's willing to take on just about any writing gig. But when a return to his political spin-doctor days collides with what should be a simple promo piece about a new ski resort in British Columbia's playground, Sid finds himself out of his depth, over his head, in love and at risk of his life.
Downshift kreeg ik in het kader van het Early Reviewers-programma van LibraryThing. Ik heb me voor deze roman opgegeven, omdat de blurb me aansprak: een schrijver die dringend verlegen zit om geld, Sid, neemt een freelance schrijfopdracht aan waarvan later blijkt dat er een erg stinkend luchtje aan zit. Wat volgt is een wervelwind van ontwikkelingen, waarbij tot het einde niet duidelijk is of welke groep mensen nu achter Sid aan zit.
Downshift is eigenlijke eerder een novelle dan een roman. Het is geen meesterwerk, maar het is een zeer leesbaar werkje, omdat de schrijver de spanning in het verhaal houdt. Sid voldoet niet aan het clichébeeld van de speurder, juist omdat hij een schrijver is, en omdat hij zich in de wereld van de politiek waagt. Ook dat maakt deze roman niet doorsnee. Voor de niet-Canadese lezer wordt ook de nodige uitleg gegeven over de politieke achtergrond die de schrijver gebruikt voor zijn verhaal. De beschrijvingen van de natuur rond Vancouver mogen er zeker ook zijn. Downshift is aangename lectuur.
flickr
Sid Rafferty is between writing jobs, a rock and a hard place, and the poles of his luck. At this point, he's willing to take on just about any writing gig. But when a return to his political spin-doctor days collides with what should be a simple promo piece about a new ski resort in British Columbia's playground, Sid finds himself out of his depth, over his head, in love and at risk of his life.
Downshift kreeg ik in het kader van het Early Reviewers-programma van LibraryThing. Ik heb me voor deze roman opgegeven, omdat de blurb me aansprak: een schrijver die dringend verlegen zit om geld, Sid, neemt een freelance schrijfopdracht aan waarvan later blijkt dat er een erg stinkend luchtje aan zit. Wat volgt is een wervelwind van ontwikkelingen, waarbij tot het einde niet duidelijk is of welke groep mensen nu achter Sid aan zit.
Downshift is eigenlijke eerder een novelle dan een roman. Het is geen meesterwerk, maar het is een zeer leesbaar werkje, omdat de schrijver de spanning in het verhaal houdt. Sid voldoet niet aan het clichébeeld van de speurder, juist omdat hij een schrijver is, en omdat hij zich in de wereld van de politiek waagt. Ook dat maakt deze roman niet doorsnee. Voor de niet-Canadese lezer wordt ook de nodige uitleg gegeven over de politieke achtergrond die de schrijver gebruikt voor zijn verhaal. De beschrijvingen van de natuur rond Vancouver mogen er zeker ook zijn. Downshift is aangename lectuur.
flickr
zaterdag 23 juli 2011
Tom Finn | Westsiders
Tom Finn - Westsiders: Stories from old Corner Brook, Newfoundland. Toronto, Petra Books, 2010 (2), 191 pagina's. 2010 (1).
Tom Finn was born and raised in the town of Corner Brook, Newfoundland. After working in Newbrunswick, Prince Edward Island and California, he took up residence in Ottawa. A retired federal public servant, Tom has always taken a keen interest in the affairs of his island homeland. He is especially interested in the transformation of the former British colony following the American 'invasion' in the 1940s, and the union with Canada in 1949.
Westsiders kreeg ik toegestuurd in het kade van het Early-Reviewersprogramma van LibraryThing. Het boek bevat negen korte verhalen, die alle in de jaren 1940 en 1950 spelen in kleine plaatsjes op het eiland Newfoundland. Ik had me voor dit boek aangemeld, omdat ik zo goed als niets weet over Newfoundland. Westsiders lezen leek me een mooi begin van enige kennis over dit eiland.
Ik geloof niet dat ik heel veel over Newfoundland heb geleerd. Dat mag je ook niet verwachten van een bundel korte verhalen - had ik maar een geschiedenisboek moeten lezen. Wel heb ik geleerd dat de kleine gemeenschappen die Finn beschrijft niet zo heel anders zijn dan de kleine gemeenschappen die wij hier in Nederland hebben. Iedereen let op elkaar en iedereen weet alles van elkaar én veroordeelt elkaar. Of het een waarheidsgetrouwe beschrijving is, kan ik niet beoordelen, maar voor iemand die zeventien jaar in een Achterhoeks dorp heeft gewoond, klinkt het allemaal erg plausibel.
Niet ieder verhaal raakte me evenzeer. Het meest zijn me Traveller en Mouse bijgebleven. Het eerste verhaal beschrijft hoe het komt dat een tot dan toe deugdzaam katholiek meisje wordt weggestuurd naar een 'school' op het vasteland, om te maskeren dat ze ongewenst zwanger is geraakt. Mouse beschrijft vanuit het perspectief van een nogal vreemde jongeman pogingen om 'aan de vrouw' te raken. Zijn redeneringen zijn tenenkrommend, maar Finn beschrijft ze erg mooi, vind ik.
Finnn schrijft in haast archaïsch Engels. Op de een of andere manier voelt dat goed, gecombineerd met het onderwerp van de verhalen. Ik vind Westsiders geen briljante bundel, maar ik ben zeker blij dat ik er dankzij Early Reviewers kennis mee heb kunnen maken. Al met al zeker geen onaardige bundel.
flickr
Tom Finn was born and raised in the town of Corner Brook, Newfoundland. After working in Newbrunswick, Prince Edward Island and California, he took up residence in Ottawa. A retired federal public servant, Tom has always taken a keen interest in the affairs of his island homeland. He is especially interested in the transformation of the former British colony following the American 'invasion' in the 1940s, and the union with Canada in 1949.
Westsiders kreeg ik toegestuurd in het kade van het Early-Reviewersprogramma van LibraryThing. Het boek bevat negen korte verhalen, die alle in de jaren 1940 en 1950 spelen in kleine plaatsjes op het eiland Newfoundland. Ik had me voor dit boek aangemeld, omdat ik zo goed als niets weet over Newfoundland. Westsiders lezen leek me een mooi begin van enige kennis over dit eiland.
Ik geloof niet dat ik heel veel over Newfoundland heb geleerd. Dat mag je ook niet verwachten van een bundel korte verhalen - had ik maar een geschiedenisboek moeten lezen. Wel heb ik geleerd dat de kleine gemeenschappen die Finn beschrijft niet zo heel anders zijn dan de kleine gemeenschappen die wij hier in Nederland hebben. Iedereen let op elkaar en iedereen weet alles van elkaar én veroordeelt elkaar. Of het een waarheidsgetrouwe beschrijving is, kan ik niet beoordelen, maar voor iemand die zeventien jaar in een Achterhoeks dorp heeft gewoond, klinkt het allemaal erg plausibel.
Niet ieder verhaal raakte me evenzeer. Het meest zijn me Traveller en Mouse bijgebleven. Het eerste verhaal beschrijft hoe het komt dat een tot dan toe deugdzaam katholiek meisje wordt weggestuurd naar een 'school' op het vasteland, om te maskeren dat ze ongewenst zwanger is geraakt. Mouse beschrijft vanuit het perspectief van een nogal vreemde jongeman pogingen om 'aan de vrouw' te raken. Zijn redeneringen zijn tenenkrommend, maar Finn beschrijft ze erg mooi, vind ik.
Finnn schrijft in haast archaïsch Engels. Op de een of andere manier voelt dat goed, gecombineerd met het onderwerp van de verhalen. Ik vind Westsiders geen briljante bundel, maar ik ben zeker blij dat ik er dankzij Early Reviewers kennis mee heb kunnen maken. Al met al zeker geen onaardige bundel.
flickr
zondag 9 januari 2011
Chris Benjamin | Drive-by Saviours
Chris Benjamin - Drive-by Saviours. Halifax & Winnipeg, Roseway Publishing, 2010, 341 pagina's.
Demoralized by his job and dissatisfied with his life, Mark punches the clock with increasing indifference. He wanted to help people; he'd always believed that as social worker he would be able to make a difference in people's lives. But after six years of bureaucracy and pushing paper Mark has lost hope.
All that changes when he meets Bumi, an Indonesian restaurant worker. Moved from his small fishing village and sent to a residential school under the authoritarian Suharto regime, Bumi’s radical genius and obsessive-compulsive disorder raise suspicion among his paranoid neighbours. When several local children die mysteriously the neighbours fear reaches a fevered pitch and Bumi is forced to flee to Canada.
Brought together by a chance encounter on the subway, Mark and Bumi develop a friendship that forces them to confront their pasts. Moving gracefully between Canada and Indonesia and through the two men’s histories, Drive-by Saviours is the story of desire and connection among lonely people adrift in a crowded world.
Voor de tweede keer binnen een maand las ik een boek dat ik kreeg in het kader van de EarlyReviewersgroep op LibraryThing. Deze keer lag het niet geheel aan mij dat ik het boek pas twee maanden na toekenning heb gelezen – het is zo’n zes weken per post onderweg geweest vanuit Canada.
Drive-By Saviours beschrijft twee generatiegenoten, de Indonesische Bumi en de Canadese Mark. Bumi’s verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een alwetende verteller, Marks verhaal vanuit de ik-persoon. De mannen worden beiden in de jaren ’70 geboren. Wat bij de beschrijving van de jeugd van de mannen het meest opvalt, is een tegenstrijdigheid: aan de ene kant is hun leven totaal verschillend, doordat de een in een rijk, vrij land geboren is en en de ander in een straatarme dictatuur, maar tegelijkertijd is hun leven niet zo verschillend – ze hebben beiden een overheersende (stief)vader, de een heeft een zus die aan dwangneuroses lijdt, de ander lijdt daar zelf aan. Uiteindelijk kruisen de paden van beide zich, in Toronto. Dit zal de levens van de beide mannen voorgoed veranderen.
Het gaat te ver om te proberen hier de inhoud van het boek na te vertellen, simpelweg omdat er te veel verhaallijnen in deze roman zitten. Toch werkt dat niet storend, integendeel. Benjamin heeft ervoor gekozen het leven van de beide mannen afwisselend per hoofdstuk te beschrijven. Dat benadrukt voor mij gevoel dat wat Benjamin wil overbrengen: de tegenstelling en de gelijkenis tussen beide mannen. Benjamin schrijft vlot, in begrijpelijk Engels, en heeft een interessante verzameling personages bedacht, die zijn hoofdpersonen omringen.
Eén van de beste gedeeltes van deze roman vond ik de hoofdstukken waarin Benjamin de omvangrijke elektriciteitsstoring van augustus 2003 gebruikt om de Canadese Mark de ogen te laten openen. Benjamin wijdt daar enkele hoofdstukken aan en weet daarbij de ontreddering van de inwoners van Toronto, denk ik, juist te beschrijven. Daarbij weet hij het juiste evenwicht te vinden tussen de ontreddering die Mark voelt en de ontreddering die de andere inwoners van Toronto voelen. Bovendien had ik tijdens het lezen van dit gedeelte van het boek voortdurende het lied Oh No van Gogol Bordello in mijn hoofd, dat over diezelfde blackout gaat.
Drive-By Saviours is de eerste roman van Chris Benjamin. Daarmee bewijst hij, vind ik, dat hij zeker goed verhalen kan vertellen én je aan het denken kan zetten over zaken die wij nu politiek correct noemen, maar die daarom niet altijd minder waar zijn. Ik ben blij dat ik deze roman mocht lezen.
Chris Benjamin (Engels)
flickr
Demoralized by his job and dissatisfied with his life, Mark punches the clock with increasing indifference. He wanted to help people; he'd always believed that as social worker he would be able to make a difference in people's lives. But after six years of bureaucracy and pushing paper Mark has lost hope.
All that changes when he meets Bumi, an Indonesian restaurant worker. Moved from his small fishing village and sent to a residential school under the authoritarian Suharto regime, Bumi’s radical genius and obsessive-compulsive disorder raise suspicion among his paranoid neighbours. When several local children die mysteriously the neighbours fear reaches a fevered pitch and Bumi is forced to flee to Canada.
Brought together by a chance encounter on the subway, Mark and Bumi develop a friendship that forces them to confront their pasts. Moving gracefully between Canada and Indonesia and through the two men’s histories, Drive-by Saviours is the story of desire and connection among lonely people adrift in a crowded world.
Voor de tweede keer binnen een maand las ik een boek dat ik kreeg in het kader van de EarlyReviewersgroep op LibraryThing. Deze keer lag het niet geheel aan mij dat ik het boek pas twee maanden na toekenning heb gelezen – het is zo’n zes weken per post onderweg geweest vanuit Canada.
Drive-By Saviours beschrijft twee generatiegenoten, de Indonesische Bumi en de Canadese Mark. Bumi’s verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een alwetende verteller, Marks verhaal vanuit de ik-persoon. De mannen worden beiden in de jaren ’70 geboren. Wat bij de beschrijving van de jeugd van de mannen het meest opvalt, is een tegenstrijdigheid: aan de ene kant is hun leven totaal verschillend, doordat de een in een rijk, vrij land geboren is en en de ander in een straatarme dictatuur, maar tegelijkertijd is hun leven niet zo verschillend – ze hebben beiden een overheersende (stief)vader, de een heeft een zus die aan dwangneuroses lijdt, de ander lijdt daar zelf aan. Uiteindelijk kruisen de paden van beide zich, in Toronto. Dit zal de levens van de beide mannen voorgoed veranderen.
Het gaat te ver om te proberen hier de inhoud van het boek na te vertellen, simpelweg omdat er te veel verhaallijnen in deze roman zitten. Toch werkt dat niet storend, integendeel. Benjamin heeft ervoor gekozen het leven van de beide mannen afwisselend per hoofdstuk te beschrijven. Dat benadrukt voor mij gevoel dat wat Benjamin wil overbrengen: de tegenstelling en de gelijkenis tussen beide mannen. Benjamin schrijft vlot, in begrijpelijk Engels, en heeft een interessante verzameling personages bedacht, die zijn hoofdpersonen omringen.
Eén van de beste gedeeltes van deze roman vond ik de hoofdstukken waarin Benjamin de omvangrijke elektriciteitsstoring van augustus 2003 gebruikt om de Canadese Mark de ogen te laten openen. Benjamin wijdt daar enkele hoofdstukken aan en weet daarbij de ontreddering van de inwoners van Toronto, denk ik, juist te beschrijven. Daarbij weet hij het juiste evenwicht te vinden tussen de ontreddering die Mark voelt en de ontreddering die de andere inwoners van Toronto voelen. Bovendien had ik tijdens het lezen van dit gedeelte van het boek voortdurende het lied Oh No van Gogol Bordello in mijn hoofd, dat over diezelfde blackout gaat.
Drive-By Saviours is de eerste roman van Chris Benjamin. Daarmee bewijst hij, vind ik, dat hij zeker goed verhalen kan vertellen én je aan het denken kan zetten over zaken die wij nu politiek correct noemen, maar die daarom niet altijd minder waar zijn. Ik ben blij dat ik deze roman mocht lezen.
Chris Benjamin (Engels)
flickr
maandag 5 april 2010
Miriam Toews | The Flying Troutmans
Miriam Toews - The Flying Troumans. London, Faber & Faber, 2009, 275 pagina's. 2008 (1).
Meet the Troutmans.
Hattie is living in Paris, has just been dumped by her boyfriend when she receives a phone call from het eleven-year-old niece. Hattie's sister Min is having a particularly dark episode and Thebes asks Hattie to come and look after her and her brother Logan. By the time Hattie arrives back in Canada, Min is on her way to the psychiatric ward. Suddenly responsible for two children, she realises that she is out of her depth and hatches a plan to find their long-lost father. With only the most tenuous lead, she piles Logan and Thebes into the family van and heads south.
At once hilarious and heartrending, The Flying Troutmans tells the story of a fractured family on the verge of spinning off its axles and a road trip that just might keep them together.
Toews schetst in The Flying Troutmans een uitzichtloze situatie, die eindigt in een reis door Amerika, als een roadmovie: de zus van de hoofdpersoon, Hattie, wordt voor de zoveelste keer opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis, twee kinderen achterlatend die weliswaar vroegwijs, maar niet volwassen genoeg zijn om voor zichzelf te zorgen. Hatties relatie in Parijs is stukgelopen omdat haar vriend liever in India mediteert, dus vliegt ze hals over kop terug naar Canada, om opnieuw de zorg voor de kinderen op zich te nemen terwijl de moeder afwezig is. Deze keer is het echter wel de bedoeling dat ze de vader van de kinderen, die ergens in Amerika woont, vindt zodat hij de zorg voor de kinderen op zich kan nemen.
De zoektocht naar deze vader beslaat, doorspekt met flashbacks naar de jeugd van Hattie en Min, en naar de tijd waarin de vader nog bij het gezin woonde, het grootste gedeelte van het boek. Toews roman deed me denken aan Kevin Canteys roman Winslow in Love. In Canteys roman gaat het personage dat psychische problemen heeft weliswaar mee op reis, maar de zieke moeder en zus is door de voortdurend zorg om haar welzijn eveneens aanwezig tijdens deze reis.
Het knappe van deze roman is dat Toews dit loodzware thema bijna lichtvoetig beschrijft. Dat maakt de roman tragikomisch, in plaats van alleen maar deprimerend. Wat verder erg in het oog springt is de liefde waarmee Min omringd wordt, ondanks alle problemen die haar aanhoudende ziekte veroorzaakt. Ook valt op dat de personages die 'geestelijk gezond' zijn zelf ook zo hun eigenaardigheden hebben.
Dit is de tweede roman die ik van Toews las. De eerste, A Complicated Kindness, is gesitueerd in een Mennonietengemeenschap, met een vijftienjarig meisje als hoofdpersoon dat aan die gemeenschap wil ontsnappen. Beide romans zijn aanraders, als je ’t mij vraagt!
Miriam Toews op Wikipedia (Engels)
flickr
Meet the Troutmans.
Hattie is living in Paris, has just been dumped by her boyfriend when she receives a phone call from het eleven-year-old niece. Hattie's sister Min is having a particularly dark episode and Thebes asks Hattie to come and look after her and her brother Logan. By the time Hattie arrives back in Canada, Min is on her way to the psychiatric ward. Suddenly responsible for two children, she realises that she is out of her depth and hatches a plan to find their long-lost father. With only the most tenuous lead, she piles Logan and Thebes into the family van and heads south.
At once hilarious and heartrending, The Flying Troutmans tells the story of a fractured family on the verge of spinning off its axles and a road trip that just might keep them together.
Toews schetst in The Flying Troutmans een uitzichtloze situatie, die eindigt in een reis door Amerika, als een roadmovie: de zus van de hoofdpersoon, Hattie, wordt voor de zoveelste keer opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis, twee kinderen achterlatend die weliswaar vroegwijs, maar niet volwassen genoeg zijn om voor zichzelf te zorgen. Hatties relatie in Parijs is stukgelopen omdat haar vriend liever in India mediteert, dus vliegt ze hals over kop terug naar Canada, om opnieuw de zorg voor de kinderen op zich te nemen terwijl de moeder afwezig is. Deze keer is het echter wel de bedoeling dat ze de vader van de kinderen, die ergens in Amerika woont, vindt zodat hij de zorg voor de kinderen op zich kan nemen.
De zoektocht naar deze vader beslaat, doorspekt met flashbacks naar de jeugd van Hattie en Min, en naar de tijd waarin de vader nog bij het gezin woonde, het grootste gedeelte van het boek. Toews roman deed me denken aan Kevin Canteys roman Winslow in Love. In Canteys roman gaat het personage dat psychische problemen heeft weliswaar mee op reis, maar de zieke moeder en zus is door de voortdurend zorg om haar welzijn eveneens aanwezig tijdens deze reis.
Het knappe van deze roman is dat Toews dit loodzware thema bijna lichtvoetig beschrijft. Dat maakt de roman tragikomisch, in plaats van alleen maar deprimerend. Wat verder erg in het oog springt is de liefde waarmee Min omringd wordt, ondanks alle problemen die haar aanhoudende ziekte veroorzaakt. Ook valt op dat de personages die 'geestelijk gezond' zijn zelf ook zo hun eigenaardigheden hebben.
Dit is de tweede roman die ik van Toews las. De eerste, A Complicated Kindness, is gesitueerd in een Mennonietengemeenschap, met een vijftienjarig meisje als hoofdpersoon dat aan die gemeenschap wil ontsnappen. Beide romans zijn aanraders, als je ’t mij vraagt!
Miriam Toews op Wikipedia (Engels)
flickr
Abonneren op:
Posts (Atom)
