Илья Бояшов - Кто не знает братца Кролика!: Петербургская быль. Москва/Санкт-Петербург, Лимбус Пресс, 205 стр.
(Ilya Boyashov - Kto ne znaet bratca Krolika!: Peterburgskaya byl'. Moskva/Sankt-Peterburg, Limbus Press, 205 str.)
Бывают в истории моменты, когда грань между действительностью и фантастикой стирается, а в жизнь ничем не примечательных людей начинает прорываться ветер с той стороны реальности. Таким моментом было в России начало девяностых годов.
И кому как не Илье Бояшову - признанному мастеру философской притчи, легкой истории как бы о жизни, а как бы и о чем-то большем ("Путь Мури", "Армада", "Танкист, или "Белый тигр""), - писать об этом страшном и веселом времени?
Kto ne znaet bratca Krolika! is niet vertaald in het Nederlands. De titel betekent zoveel als 'Wie kent broer Konijn niet!'. Dat klinkt in Nederlandse oren lolliger dan het door de auteur bedoeld is, denk ik. Ongewild kondigt het toch wel een beetje aan dat deze roman weliswaar een serieus thema behandelt, maar dan op een wat lichtvoetige toon.
Het onderwerp is als volgt: een leraar van bijna middelbare leeftijd, Denis, – wellicht gebaseerd op de auteur zelf – raakt begin jaren '90 zijn baan in het onderwijs kwijt en moet op zoek naar andere bronnen van inkomsten. Hij woont in één huis met zijn moeder – die veel weg is – en zijn boertje en wil eigenlijk schrijver worden. Daartoe bezoekt hij wel literaire cafés, waar men uit eigen werk voordraagt, maar brood op de plank brengt deze onderneming niet.
Dan dient 'broer Konijn' (Krolik) zich aan. Krolik verdient op niet geheel eerlijke wijze, zo wordt gesuggereerd, zijn geld en hij biedt Denis een deal aan. Dat het uiteindelijk niets wordt met die deal, mag niet verbazen. We zijn dan echter wel 200 bladzijden vol hilarische situaties, die zich veelal alleen maar in die rare jaren 1990 in Rusland konden voordoen, verder.
Ik moest regelmatig denken aan de verhalen van Nikolay Gogol over Sint-Petersburg, waarin het vreemde, het magische van die stad wordt benadrukt. Boyashov doet dat ook, maar hij beschrijft het Sint-Petersburg van de wilde jaren '90. Een wereld van verschil, maar niet minder boeiend voor de lezer – zeker als je in die jaren in de stad hebt verbleven.
Typerend voor Boyashov: hij beschrijft een scene waarbij Krolik met zijn entourage en Denis met prostituees in een sauna zitten, pareren die dames de niet al te snuggere opmerkingen van de heren met citaten van Ploutarchos. Het vermakelijkst vond ik toch de personages die ronddwalen in de kelders waar de literaire cafés worden gehouden. Onderlinge nijd, opwinding over de gedeclameerde woorden – heerlijk!
Kto ne znaet bratca Krolika! is een onderhoudend, grappig boekje over een moeilijke periode in de moderne Russische geschiedenis. Tegelijkertijd behandelt het een belangrijke vraag: tot hoever kun je je grenzen verleggen om geld te verdienen?
Илья Бояшов | Танкист, или "Белый тигр"
Илья Бояшов | Конунг
Илья Бояшов | Путь Мури
flickr
Posts tonen met het label Илья Бояшов. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Илья Бояшов. Alle posts tonen
vrijdag 7 september 2012
zaterdag 15 mei 2010
Илья Бояшов | Танкист, или "Белый тигр"
Илья Бояшов - Танкист, или "Белый тигр". Санкт-Петербург/Москва, Лимбус Пресс, 2008, 224 страницы
(Ilya Boyashov - Tankist, ili "Bely tigr". Sankt-Peterburg/Moskva, Limbus Press, 2008, 224 pagina's)
Вторая мировая война. Потери в танковых дивизиях с обеих сторон исчисляются тысячами подбитых машин и десятками тысяч погибших солдат. Однако у "Белого тигра", немецкого танка, порожденного самим адом, и Ваньки Смерти, чудом выжившего русского танкиста с уникальным даром, своя битва. Свое сражение. Свой поединок.
Новый роман лауреата премии "Национальный бестселлер" - ничуть не менее завораживающее и интригующее чтение, чем знаменитый "Путь Мури".
Kort samengevat is dit een roman die geen roman is, maar een moderne parabel over de tegenstelling tussen goed en kwaad. Dit boek is gesitueerd in een oorlog, de Tweede Wereldoorlog. Een tankbestuurder overleeft tegen alle verwachtingen in ernstige brandwonden, maar hij is zijn herinneringen aan zijn vroegere leven wel kwijt. Eenmaal genezen, maar letterlijk voor het leven getekend, keert Ivan (Vanka) terug naar het front, als tankbestuurder. Daar wordt hij, door zijn verminkte gezicht, niet met open armen ontvangen.
Vechtend aan het front komt hij in aanraking met 'de Witte Tijger', een Duitse tank die volgens de overlevering overal aan het Duits-Russische front opduikt, vervolgens dood en verderf zaait en even onverwacht weer in het niets verdwijnt. Vanka was al geobsedeerd door tanks, die hij menselijke gevoelens toekent, die, zo is zijn overtuiging, door een eigen God bestuurd worden en die in een eigen hemel terechtkomen. De resterende jaren van de Tweede Wereldoorlog lopen voor Vanka uit op een permanente jacht op deze 'Witte Tijger', die hoe dan ook vernietigd moet worden.
Boyashov verwijst zelf naar Cervantes' Don Quichot. Met Don Quichot heeft Vanka gemeen dat ook hij zijn gezonde verstand verloren is. Hij herinnert zich niet alleen meer wie hij was voor zijn ongeluk, maar hij is niet meer in staat tot normaal menselijk contact. De plaats van mensen is ingenomen door tanks, en hij jaagt als een dolleman op 'de Witte Tijger' om deze te vernietigen. Deze strijd doet denken aan Don Quichots strijd tegen de windmolens.
Het moge duidelijk zijn dat het nogal wat is, dat wat Boyashov beschrijft. Er sneuvelen niet alleen veel soldaten, maar de met zo veel moeite geproduceerde tanks overleven in de regel geen hele veldslag. Boyashov schrikt er evenmin voor terug om het alcoholgebruik van de soldaten, de roofpartijen en de verkrachtingen op Pools en Duits grondgebied te beschrijven. Boyashov beschrijft het binnenste van de tanks zo, dat je het gevoel krijgt dat je zelf met de bemanning in een tank gevangen zit, onzeker over de vraag of je op tijd kunt vluchten als de tank geraakt wordt.
Boyashov schrijft zonder de in Russische romans over de Tweede Wereldoorlog zo gebruikelijke heroïek. Daardoor dwingt de schrijver je na te denken over deze specifieke oorlog en het idee van oorlog in het algemeen. Tegelijkertijd is dit boek door de bijzondere personages die Boyashov beschrijft humoristisch, en soms zelfs lichtvoetig. Een bijzonder boek.
Илья Бояшов | Кто не знает братца Кролика!
Илья Бояшов | Конунг
Илья Бояшов | Путь Мури
flickr
(Ilya Boyashov - Tankist, ili "Bely tigr". Sankt-Peterburg/Moskva, Limbus Press, 2008, 224 pagina's)
Вторая мировая война. Потери в танковых дивизиях с обеих сторон исчисляются тысячами подбитых машин и десятками тысяч погибших солдат. Однако у "Белого тигра", немецкого танка, порожденного самим адом, и Ваньки Смерти, чудом выжившего русского танкиста с уникальным даром, своя битва. Свое сражение. Свой поединок.
Новый роман лауреата премии "Национальный бестселлер" - ничуть не менее завораживающее и интригующее чтение, чем знаменитый "Путь Мури".
Kort samengevat is dit een roman die geen roman is, maar een moderne parabel over de tegenstelling tussen goed en kwaad. Dit boek is gesitueerd in een oorlog, de Tweede Wereldoorlog. Een tankbestuurder overleeft tegen alle verwachtingen in ernstige brandwonden, maar hij is zijn herinneringen aan zijn vroegere leven wel kwijt. Eenmaal genezen, maar letterlijk voor het leven getekend, keert Ivan (Vanka) terug naar het front, als tankbestuurder. Daar wordt hij, door zijn verminkte gezicht, niet met open armen ontvangen.
Vechtend aan het front komt hij in aanraking met 'de Witte Tijger', een Duitse tank die volgens de overlevering overal aan het Duits-Russische front opduikt, vervolgens dood en verderf zaait en even onverwacht weer in het niets verdwijnt. Vanka was al geobsedeerd door tanks, die hij menselijke gevoelens toekent, die, zo is zijn overtuiging, door een eigen God bestuurd worden en die in een eigen hemel terechtkomen. De resterende jaren van de Tweede Wereldoorlog lopen voor Vanka uit op een permanente jacht op deze 'Witte Tijger', die hoe dan ook vernietigd moet worden.
Boyashov verwijst zelf naar Cervantes' Don Quichot. Met Don Quichot heeft Vanka gemeen dat ook hij zijn gezonde verstand verloren is. Hij herinnert zich niet alleen meer wie hij was voor zijn ongeluk, maar hij is niet meer in staat tot normaal menselijk contact. De plaats van mensen is ingenomen door tanks, en hij jaagt als een dolleman op 'de Witte Tijger' om deze te vernietigen. Deze strijd doet denken aan Don Quichots strijd tegen de windmolens.
Het moge duidelijk zijn dat het nogal wat is, dat wat Boyashov beschrijft. Er sneuvelen niet alleen veel soldaten, maar de met zo veel moeite geproduceerde tanks overleven in de regel geen hele veldslag. Boyashov schrikt er evenmin voor terug om het alcoholgebruik van de soldaten, de roofpartijen en de verkrachtingen op Pools en Duits grondgebied te beschrijven. Boyashov beschrijft het binnenste van de tanks zo, dat je het gevoel krijgt dat je zelf met de bemanning in een tank gevangen zit, onzeker over de vraag of je op tijd kunt vluchten als de tank geraakt wordt.
Boyashov schrijft zonder de in Russische romans over de Tweede Wereldoorlog zo gebruikelijke heroïek. Daardoor dwingt de schrijver je na te denken over deze specifieke oorlog en het idee van oorlog in het algemeen. Tegelijkertijd is dit boek door de bijzondere personages die Boyashov beschrijft humoristisch, en soms zelfs lichtvoetig. Een bijzonder boek.
Илья Бояшов | Кто не знает братца Кролика!
Илья Бояшов | Конунг
Илья Бояшов | Путь Мури
flickr
maandag 1 juni 2009
Илья Бояшов | Конунг
Илья Бояшов - Конунг. Санкт-Петербург, Лимбус Пресс, 2008г. 272 страницы.
(Ilya Boyashov - Konung. Sankt-Peterburg, Limbus Press, 2008. 272 pagina's)
Этот роман лауреата премии «Национальный бестселлер» рассказывает историю молодого норвежского ярла Рюрика. Оказывается, еще до того, как он стал княжить на Руси, его жизнь была полна захватывающих приключений.
Бояшов – великолепный стилист. Смешивая историческую правду факта, певучую речь исландских саг и брутальную мифологию викингов, на выходе он получает текст, который простак прочтет как феерическую авантюру, а мудрец – как размышление о природе власти.
Volgens de tekst op de achterflap kan dit boek over de Vikinghoofdman Rurik worden gelezen als een sprookjesachtig avontuur, maar tegelijkertijd ook als een beschouwing over de aard van macht. Beide beweringen zijn juist.
Rurik bracht in de tweede helft van de negende eeuw het gebied rond het Ladogameer en Novgorod onder zijn bewind. Daarmee maakt deze vermoedelijke niet-Rus een belangrijk onderdeel uit van de geschiedenis van Rusland; Ruriks nakomelingen heersten drie eeuwen over het Kiëvse Rus’.
In dit boek geeft Boyashov een beschrijving van hoe hij zich Ruriks jonge jaren in een fjord in Noorwegen voorstelt. Je kunt het boekje inderdaad oppervlakkig als een sprookjesachtige beschrijving van die jeugd zien, waarin je leert over de verhouding tussen Vikingen onderling, hun rooftochten door Europa en de goden, mythen en sagen die het wereldbeeld en handelen van deze Vikingen bepalen.
Toch is er meer: Boyashov voert Rurik op als iemand die voorbestemd is grootse dingen te doen, die anders is dan de anderen. Hij verstaat de kunst van vechten en roven in perfectie, maar geeft desondanks de voorkeur aan een meer vreedzame benadering van de wereld om hem heen. Hij is bijvoorbeeld zo geïnteresseerd in stedenbouw, dat hij de stenen stad Constantinopel liever bewondert dan aanvalt. Ook later zijn er momenten waarin Boyashov benadrukt dat Rurik kiest voor geweldloosheid en redelijkheid. Op die momenten krijgt de roman een beetje het karakter van een parabel, die past in de traditie van Tolstoj’s latere verhalen.
Na een rooftocht door Europa laat Rurik zich niet meer verleiden tot andere rooftochten. Sterker nog, hij raakt bezeten van het idee dat hij het geheim van een betoverde berg bij de ingang van zijn fjord, waarvan nog nooit iemand levend is teruggekeerd, moet doorgronden. Heeft hij dat geheim eenmaal doorgrond, dan staat niets hem meer in de weg om te doen waartoe hij is voorbestemd: zich vestigen als heerser over het gebied van het Ladoga-meer.
Daarbij moet worden aangetekend dat de Russische geleerden het er niet eens over kunnen worden of Rurik nu uit Scandinavië afkomstig was of niet. De historicus Boyashov presenteert zijn beschrijving niet als dé juiste theorie, waardoor je het werk ook als een literaire roman kunt lezen. Een leesbare, grappig en wijze roman.
Илья Бояшов | Кто не знает братца Кролика!
Илья Бояшов | Танкист, или "Белый тигр"
Илья Бояшов | Путь Мури
flickr
(Ilya Boyashov - Konung. Sankt-Peterburg, Limbus Press, 2008. 272 pagina's)
Этот роман лауреата премии «Национальный бестселлер» рассказывает историю молодого норвежского ярла Рюрика. Оказывается, еще до того, как он стал княжить на Руси, его жизнь была полна захватывающих приключений.
Бояшов – великолепный стилист. Смешивая историческую правду факта, певучую речь исландских саг и брутальную мифологию викингов, на выходе он получает текст, который простак прочтет как феерическую авантюру, а мудрец – как размышление о природе власти.
Volgens de tekst op de achterflap kan dit boek over de Vikinghoofdman Rurik worden gelezen als een sprookjesachtig avontuur, maar tegelijkertijd ook als een beschouwing over de aard van macht. Beide beweringen zijn juist.
Rurik bracht in de tweede helft van de negende eeuw het gebied rond het Ladogameer en Novgorod onder zijn bewind. Daarmee maakt deze vermoedelijke niet-Rus een belangrijk onderdeel uit van de geschiedenis van Rusland; Ruriks nakomelingen heersten drie eeuwen over het Kiëvse Rus’.
In dit boek geeft Boyashov een beschrijving van hoe hij zich Ruriks jonge jaren in een fjord in Noorwegen voorstelt. Je kunt het boekje inderdaad oppervlakkig als een sprookjesachtige beschrijving van die jeugd zien, waarin je leert over de verhouding tussen Vikingen onderling, hun rooftochten door Europa en de goden, mythen en sagen die het wereldbeeld en handelen van deze Vikingen bepalen.
Toch is er meer: Boyashov voert Rurik op als iemand die voorbestemd is grootse dingen te doen, die anders is dan de anderen. Hij verstaat de kunst van vechten en roven in perfectie, maar geeft desondanks de voorkeur aan een meer vreedzame benadering van de wereld om hem heen. Hij is bijvoorbeeld zo geïnteresseerd in stedenbouw, dat hij de stenen stad Constantinopel liever bewondert dan aanvalt. Ook later zijn er momenten waarin Boyashov benadrukt dat Rurik kiest voor geweldloosheid en redelijkheid. Op die momenten krijgt de roman een beetje het karakter van een parabel, die past in de traditie van Tolstoj’s latere verhalen.
Na een rooftocht door Europa laat Rurik zich niet meer verleiden tot andere rooftochten. Sterker nog, hij raakt bezeten van het idee dat hij het geheim van een betoverde berg bij de ingang van zijn fjord, waarvan nog nooit iemand levend is teruggekeerd, moet doorgronden. Heeft hij dat geheim eenmaal doorgrond, dan staat niets hem meer in de weg om te doen waartoe hij is voorbestemd: zich vestigen als heerser over het gebied van het Ladoga-meer.
Daarbij moet worden aangetekend dat de Russische geleerden het er niet eens over kunnen worden of Rurik nu uit Scandinavië afkomstig was of niet. De historicus Boyashov presenteert zijn beschrijving niet als dé juiste theorie, waardoor je het werk ook als een literaire roman kunt lezen. Een leesbare, grappig en wijze roman.
Илья Бояшов | Кто не знает братца Кролика!
Илья Бояшов | Танкист, или "Белый тигр"
Илья Бояшов | Путь Мури
flickr
zaterdag 17 mei 2008
Илья Бояшов | Путь Мури
Илья Бояшов – Путь Мури. Санкт-Петербург, Лимбус Пресс, 2007г., 226 pagina's
(Ilya Boyashov – Put’ Muri. Sankt-Peterburg, Limbus Press, 2007.)
Эта книга – занимательный роман-притча. Ее автора без натяжки можно назвать Кустурицей в прозе. На фоне приключений обыкновенного кота Мури, потерявшего во время войны в Боснии своих хозяев и теперь вольно гуляющего по всей Европе, решаются весьма серьезные вопросы. Кит рассекает океан, лангусты бредут вереницей по морскому дну, арабсний шейх на самолете без посадки облетает Землю, китаец идет по канату через пропасть... Есть ли цель у их пути, или ценен лишь сам путь? Будет ли путнику пристанище, или вечное скитание – удел всего живого?
Toen ik dit boek begon te lezen, was ik zelf onderweg met de veerboot van Borkum naar de Eemshaven. Een betere manier om dit kleine juweeltje te beginnen te lezen dan terwijl je zelf onderweg bent is er eigenlijk niet. Dat ik het boekje uitlas terwijl ik ziek in bed lag, daar moeten we het dan verder maar niet over hebben…
Je kunt het boekje op twee niveaus lezen: als een onderhoudend verhaal waarin met humor de reis van verschillende mensen en dieren over de wereld wordt verteld, of als een parabel, waarin je kunt zoeken naar de redenen waarom men ervoor kiest op reis te gaan, waarin de vraag wordt opgeworpen of het doel van de reis nu doorslaggevend is, of juist het onderweg zijn. Is het zelfs beter helemaal niet te reizen, of is het reizen juist noodzakelijk wil je een betere persoon worden?
De afloop van Muri’s reis door Europa is wellicht wat ongeloofwaardig, maar het past tegelijkertijd wel in het geheel van ongewone gebeurtenissen die Boyashov in zijn roman laat plaatsvinden.
Boyashov heeft voor dit boek de "Nationale Bestseller-2007" -prijs gekregen. Voor zover ik weet is zijn werk niet in het Nederlands vertaald.
Илья Бояшов | Кто не знает братца Кролика!
Илья Бояшов | Танкист, или "Белый тигр"
Илья Бояшов | Конунг
flickr
(Ilya Boyashov – Put’ Muri. Sankt-Peterburg, Limbus Press, 2007.)
Эта книга – занимательный роман-притча. Ее автора без натяжки можно назвать Кустурицей в прозе. На фоне приключений обыкновенного кота Мури, потерявшего во время войны в Боснии своих хозяев и теперь вольно гуляющего по всей Европе, решаются весьма серьезные вопросы. Кит рассекает океан, лангусты бредут вереницей по морскому дну, арабсний шейх на самолете без посадки облетает Землю, китаец идет по канату через пропасть... Есть ли цель у их пути, или ценен лишь сам путь? Будет ли путнику пристанище, или вечное скитание – удел всего живого?
Toen ik dit boek begon te lezen, was ik zelf onderweg met de veerboot van Borkum naar de Eemshaven. Een betere manier om dit kleine juweeltje te beginnen te lezen dan terwijl je zelf onderweg bent is er eigenlijk niet. Dat ik het boekje uitlas terwijl ik ziek in bed lag, daar moeten we het dan verder maar niet over hebben…
Je kunt het boekje op twee niveaus lezen: als een onderhoudend verhaal waarin met humor de reis van verschillende mensen en dieren over de wereld wordt verteld, of als een parabel, waarin je kunt zoeken naar de redenen waarom men ervoor kiest op reis te gaan, waarin de vraag wordt opgeworpen of het doel van de reis nu doorslaggevend is, of juist het onderweg zijn. Is het zelfs beter helemaal niet te reizen, of is het reizen juist noodzakelijk wil je een betere persoon worden?
De afloop van Muri’s reis door Europa is wellicht wat ongeloofwaardig, maar het past tegelijkertijd wel in het geheel van ongewone gebeurtenissen die Boyashov in zijn roman laat plaatsvinden.
Boyashov heeft voor dit boek de "Nationale Bestseller-2007" -prijs gekregen. Voor zover ik weet is zijn werk niet in het Nederlands vertaald.
Илья Бояшов | Кто не знает братца Кролика!
Илья Бояшов | Танкист, или "Белый тигр"
Илья Бояшов | Конунг
flickr
Abonneren op:
Posts (Atom)
