Donna Leon | De dood draagt rode schoenen

Donna Leon - De dood draagt rode schoenen. Amsterdam, De Boekerij, 1997, 239 pagina's.
Oorspronkelijke Engelse titel: Dressed for Death, vertaald door Frans Elsink. 1994 (1, Engels).

Wanneer de Venetiaanse politie bekend maakt dat men bij het abattoir het lijk van een travestiet heeft gevonden, fronst men in Venetië de wenkbrauwen, meer niet. Als echter uitkomt dat de dode niemand minder is dan een zeer hoog aangeschreven bankdirecteur, komen de tongen pas goed los!
Commissaris Guido Brunetti wordt met het onderzoek belast. De dode bankier blijkt niet alleen vrienden op hoge plaatsen te hebben gehad, maar hij wist ook goed de weg in de donkere krochten van de stad.
Brunetti volgt het spoor en wordt beurtelings meegezogen in de onderbuik van de stad en in de betere kringen. Onderweg wordt hij geconfronteerd met nog twee moorden en hij moet alle zeilen bijzetten om zelf niet het vierde slachtoffer te worden...

Donna Leon schreef twee eerdere Venetiaanse detectiveromans, Dood van een maestro en Dood in den vreemde. De aimabele commissaris Guido Brunetti i snu al een populaire held, getuige de uitspraak van schrijfster Susan Isaacs: 'Guido Brunetti mag altijd bij mij in de gondel.'


Na het vijftiende deel van de serie over commissaris Guido Brunetti ging ik met een grote sprong terug naar de derde roman over deze commissaris.

De dood draagt rode schoenen speelt tijdens de zomermaanden, natuurlijk in Venetië. Ondanks dat ik er nog nooit ben geweest, heb ik de indruk dat Leon de drukkende, stinkende warmte van het zomerse Venetië heel erg treffend beschrijft. Zo treffend, dat ik niet de minste drang heb om te controleren of ze niet een beetje overdrijft.

Daarnaast is De dood draagt rode schoenen een goede detective, die net als de overige romans over Brunetti die ik tot nu toe heb gelezen tot het einde spannend blijft. Interessante bijkomstigheden in dit deel zijn een treurige episode uit liefdesleven van Brunetti's baas Patta en de verschijning van Eletta, die Brunetti in latere delen nog vaak zal helpen bij zijn onderzoeken én zijn strubbelingen met baas Patta. Wederom een fijn boekje.

Donna Leon | Fatalità
Donna Leon | Nobiltà
Donna Leon | Een stille dood
Donna Leon | Acqua alta
Donna Leon | Salto Mortale
Donna Leon | Duister glas
Donna Leon | Dood in den vreemde
Donna Leon | Death at La Fenice

Donna Leon op Wikipedia (Engels)

flick

Ernest van der Kwast | Mama Tandoori

Ernest van der Kwast - Mama Tandoori. Amsterdam, Nijgh & Van Ditmar, mei 2010 (5), 214 pagina's. April 2010 (1).

Mama Tandoori is het geromantiseerde verhaal van de Indiase moeder van Ernest van der Kwast. Ze leeft bij het motto 'gratis is goed' en heeft altijd een deegroller op zak. Ook de rest van de familie is een bont gezelschap. Uncle Sharma speelde als Bollywoodster in meer dan tweehonderd films en tante Jasleen was ooit de grote atletiek-belofte van India. Zonder schroom vertelt de schrijver over de levenswandel van zijn onalledaagse familieleden, wier voetstappen nog lang in de oren van de lezer zullen naklinken.

Ernest van der Kwart (1981) werd geboren in Bombay. Hij publiceerde onder de pseudoniemen Yusef el Halal en Sieger Sloot. In 2005 verscheen Van der Kwasts officiële debuut Soms zijn dingen mooier als er mensen klappen. Mama Tandoori is zijn vierde boek.


Net als bij Vinexvrouwen ging de verschijning van Mama Tandoori gepaard met een niet te missen mediacampagne. Dat is immers nodig, wil je in top-zoveel van bestverkopende boeken terechtkomen.

Zo zag ik de schrijver vorig jaar samen met zijn moeder aan tafel bij De Wereld Draait Door. Ik was bezig met andere dingen terwijl de tv aanstond, maar ik meende wel de conclusie te kunnen trekken dat Mama Tandoori de moeite van het lezen niet waard was. Toen ik het boek een paar weken geleden in het rijtje 'nieuwe boeken' zag staan in onze buurtbibliotheek, besloot ik het toch maar eens mee te nemen. Aan een bibliotheekboek kun je je immers geen buil vallen.

Ik ben blij dat het ik Mama Tandoori toch heb gelezen. Je moet je tijdens het lezen natuurlijk altijd voor ogen houden dat het karakter van de moeder van de hoofdpersoon een sterke uitvergroting is van het karakter van de moeder van de schrijver. Mama Tandoori is echter meer dan alleen maar die hilarische uitvergroting van het slaan met een deegroller en alles doen voor het krijgen van een gratis of sterk afgeprijsd product.

Van der Kwast zoekt een verklaring voor het moeilijke karakter van zijn boekmoeder, en vindt die in haar arme jeugd en het meerdere malen moeten vluchten voor etnisch-religieus geweld. Ook het verdriet om de oudste broer van het hoofdpersonage, die gezond geboren wordt maar tijdens zijn eerste levensjaar geestelijk gehandicapt raakt, tekent het leven van de moeder.

Zo waren er momenten waarop ik hard kon lachen om het boek, maar er waren toch ook zeker momenten waarop Van der Kwast het tragische benadrukt en je even moet slikken. Het hoofdstuk waarin een reis van de moeder en de oudste broer aan Lourdes wordt beschreven is een klein meesterwerk van tragikomisch vertellen, vind ik. Ook bijzonder ontroerend vond ik het een-na-laatste hoofdstuk, waarin hoofdpersoon Ernest naar India reist om daar twee tantes, zussen van mijn moeder, en een oom te ontmoeten.

Al met al is Mama Tandoori een prettig boek om te lezen. En, er is eens te meer bewezen dat optredens van schrijvers op tv je wat betreft hun boeken op het verkeerde been kunnen zetten.

Ernest van der Kwast

flickr