Андрей Курков | Тонкая математика страсти

Андрей Курков - Тонкая математика страсти. Харьков, Фолио, 2007, 286 страниц
(Andrey Kurkov - Tonkaya matematika strasti. Kharkov, Folio, 2007, 286 bladzijden)

При всем разнообразии сюжетов произведения А. Куркова объединяет страстная мечта героев обрести любовь. Поиск любви - главная движущая сила сюжета и романа "Любимая песня космополита", и всех восьми рассказов, вошедших в предлагаемую читателю книгу.

Реальное и ирреальное, философия и жизненная правда, размеренный ход событий и неожиданные повороты сюжета удивительно соединились в произведениях Куркова, и это удерживает читателя в напряжении от первой до последней страницы.


Deze bundel van Kurkov, die nog niet in het Nederlands is vertaald, bevat een korte roman (of novelle) en acht korte verhalen. De Oekraïense uitgever ziet de zoektocht naar liefde als een rode draad in deze bundel. Het is inderdaad zo dat de meeste hoofdpersonen hunkeren naar liefde, op hun eigen manier.

Voor mij is de rode draad van deze bundel echter eerder de absurdistische benadering van de verhalen. Dat doet Kurkov niet voor het eerst, ook in de eerdere romans die ik van hem las maakte hij gebruik van absurdisme. Normaal houd ik daar niet zo van, maar in Kurkovs romans stoort het me niet. Het doet me zo nu en dan zelfs denken aan illustere voorgangers als Gogol en Bulgakov.

In de novelle waarmee de bundel opent, Любимая песня космополита (Lyubimaya pesnya kosmopolita) is sprake van een stad waar alle militairen die een 'heldendaad' hebben begaan van een welverdiende vakantie kunnen genieten. Zo kan het gebeuren dat voormalige vijandelijke groeperingen ineens samen langs het strand lopen. Na de vakantie moeten ze onherroepelijk terug naar het slagveld.

Een ander absurd element is de permanente aanwezigheid van generaal Kazmo, die permanent in de niet nader genoemde badplaats mag verblijven. Hij biedt zijn diensten aan verschillende vechtende partijen aan, soms ook aan partijen die tegen elkaar vechten, waardoor zo’n conflict eigenlijk een soort schaakpartij van generaal Kazmo tegen zichzelf wordt. Daarmee wordt het gewapende conflict zelf eigenlijk iets absurds, iets zinloos.

Het ontroerendst vond ik het korte verhaal Не надо бояться высоты (Ne nado boyat’sya vysoty). Daarin beschrijft Kurkov hoe een nieuw telecombedrijf in Kiev zijn goedkope diensten aanbiedt vanuit speciale telefooncellen. Bijzonder is, dat je vanuit zo’n cel ook goedkoop naar het hiernamaals kunt bellen. De hoofdpersoon in dit verhaal heeft zijn geliefde verloren en ziet hierin de mogelijkheid om het gemis wat te verzachten. Hartbrekend!

Андрей Курков | Последняя любовь президента
Андрей Курков | Закон улитки
Андрей Курков | Пикник на льду

Andrey Kurkov op Wikipedia

flickr

Андрей Курков | Последняя любовь президента

Андрей Курков – Последняя любоь президента. Харьков, «Фолио», 2007. 510 страниц.
(Andrey Kurkov - Poslednyaya lyubov prezidenta. Kharkov, “Folio”, 2007. 510 pagina’s.)

Андрей Курков -журналист, писатель, сценарист (по его сценариям поставлено 18 документальных и художественных фильмов), автор двух десятков книг. Его произведения певедены на английский, немецкий, французский, испанский, голландский, турецкий и другие языки. Андрей Курков – один из самых популярных в Европе авторов из стран СНГ, книги которого попали в первые десятку европейских бестселлеров.

«Последняя любовь президента» –
почти детективная история, которая произошла
с человеком, пришедшим на вершину власти
и заплатившим за это своим сердцем
в прямом и переносном смысле.
У президента чужое сердце, более того, это сердце
можно остановить в любую минуту.
Кто за этим стоит и кому это выгодно?
Что может спасти президента и вернуть ему
способность чувствовать и любить?..


Dit boek van Koerkov is in het Nederlands vertaald onder de titel De laatste liefde van de president. In het boek volgen we de lange weg van Sergej Boenin naar de macht in Oekraïne. We zien hem aan het begin van zijn weg omhoog, in de jaren ’80, in de sovjetstructuren, in de jaren 2004-2006 als inmiddels rijk geworden hoge ambtenaar, en als president van Oekraïne, in 2013 en later.

Dit boek is bijzonder, omdat het geschreven voordat de Oranjerevolutie in Oekraïne plaatsvond. Koerkov beschrijft in dit boek hoe de hoofdpersoon een harttransplantatie ondergaat, waarna zijn hele lichaam onder steeds meer sproeten komt te zitten. Na de dioxinevergiftiging van toen nog e aanstaande president van Oekraïne Joesjtsjenko heeft Koerkov met terugwerkende kracht een bijna profetisch verhaal geschreven. Koerkov beschrijft verder niet alleen de welig tierende corruptie in zijn eigen land op humoristische wijze, maar ook de ijdelheid en corruptie van Russische politici, het grote buurland dat altijd op de achtergrond aanwezig is.

Als ik de berichten op internet mag geloven, heeft dit boek nogal wat gevolgen gehad voor Koerkov. Ik citeer: Het uitbrengen van deze roman veroorzaakte voor Koerkov allerlei problemen: hij is ondervraagd door de Oekraïense geheime dienst, zijn boeken zijn in Rusland uit de schappen gehaald en hij was het onderwerp van een diplomatiek relletje toen Poetin probeerde te voorkomen dat de schrijver een lezing zou geven tijdens de Salon du Livre in Parijs. (zie hier)

Ik heb het boek, ondanks de hoofdpijn die ik in december voortdurend had, met heel veel plezier gelezen. Vaak moest ik zelfs hardop grinniken. Grijp daarom de kans nu dit boek in het Nederlands is vertaald, en lees dit boek!

Андрей Курков | Тонкая математика страсти
Андрей Курков | Закон улитки
Андрей Курков | Пикник на льду

Andrey Kurkov op Wikipedia (Engels)

flickr

Андрей Курков | Закон улитки

Андрей Курков – Закон улитки. Санкт-Петербург, Амфора, 2005г. 2002г., 527 pagina's. (1)
Andrey Kurkov - Zakon ulitki. Sankt-Peterburg, Amfora, 2005. 2002 (1)

«Закон улитки» – это продолжение ставшего бестселлером романа «Пикник на льду».
Вернувшись из Антарктиды, Виктор легко и с удовольствием усваивает Закон, даже позволяет себе его развить, исходя из ситуаций, в которые заманивает жизнь, чтобы совершать меньше ошибок и уберечься от опасностей.


Dit boek is inderdaad het vervolg op Picknik op het ijs. Die roman heb ik met veel plezier gelezen en beschreven op deze site. Het vervolg leest even plezierig als zijn voorganger.

Wel had ik soms – zoals je dat ook met een sequel van een film kunt hebben – het gevoel dat ik het kunstje van de absurditeit nu wel een beetje kende. De vaart in de dialogen en gebeurtenissen en Kurkovs taal maken echter heel veel goed. De onderliggende kritiek op de manier waarop eind jaren 1990 politiek werd bedreven in Oekraïne en de manier waarop in Oekraïne en Rusland duistere zakelijke praktijken verwoven zijn politiek en oorlog is in dit boek nog duidelijker aanwezig. Een waardige opvolger dus, al met al.

Андрей Курков | Тонкая математика страсти
Андрей Курков | Последняя любовь президента
Андрей Курков | Пикник на льду

flickr

Андрей Курков | Пикник на льду

Андрей Курков – Пикник на льду. Санкт-Петербург, АМФОРА, 2006. 2001 (1)
Andrey Kurkov – Piknik na l’du. Sankt-Peterburg, AMFORA, 2006. 2001 (1)

NB! Романы Андрея Куркова переведены на 22 языка. По сценариям Андрея Куркова снято около 20 художественных, короткометражных и телевизионных фильмов.

Суммарный тираж книг Андрея Куркова превышает 4 000 000 экземпляров!!!

Своим романом «Пикник на льду» о киевксих приключениях литератора Виктора и пингвина Миши украинский писатель Андрей Курков покорил мировую литературу. Ему удалось найти удачную пропорцию смеси иронии, черного юмора, элементов сюрреализма и современной действительсности.


Viktor is een niet zo succesvolle schrijver, die een pinguïn in huis heeft genomen toen de dierentuin in Kiev de verzorging van deze dieren niet langer kon betalen. Een roman heeft Viktor nog nooit geschreven, en ook een kort verhaal schrijven is een bevalling.

Op een dag krijgt hij het voorstel om necrologieën te schrijven voor een Oekraïense krant. Necrologieën van mensen die nog niet overleden zijn. Eerst kan Viktor zelf bepalen over wie hij schrijft, maar al snel wordt hem opgedragen over wie hij moet schrijven. Als deze mensen vervolgens ook nog eens overlijden, begint er een voor Viktor bevreemdend spel om te overleven.

Dit boek is in veel talen vertaald. Wat Willem Weststeijn betreft (zie deze pagina op bol.com) had het niet in het Nederlands vertaald hoeven te worden. Ik ben het daar niet mee eens.

Weststeijns verwijt is dat het een oppervlakkig boek is met een onwaarschijnlijk plot zonder diepgang. Je vindt in dit boek inderdaad geen filosofische bespiegelingen die bladzijden lang duren, zoals bij de Russische klassieke schrijvers. Kurkov (een scenarioschrijver) gebruikt daarentegen heel veel dialoog, waardoor het boek vlot leest. Je zou haast zeggen: het is een boek van onze tijd.

De gebeurtenissen zijn inderdaad absurd te noemen. Ik geloof dat de auteur hier bewust voor heeft gekozen. Absurditeit is een instrument om de vervreemdende en beangstigende atmosfeer van de wilde jaren '90 – toen er voortdurend allerlei afrekeningen plaatsvonden – in de voormalige Sovjet-Unie weer te geven. Dat geldt ook voor de zwarte humor die je in het boek tegenkomt.

Verder kun je het boek als een kritiek op het politieke en openbare leven in Oekraïne tijdens die wilde jaren '90 zien. Viktors reactie op die absurde gebeurtenissen – de kop in het stand steken, zich terugtrekken in zijn schijnbaar veilige huis – lijkt de grootste kans op overleven te bieden in zo'n maatschappij. Tot diezelfde maatschappij je huis binnendringt.

Wat mij betreft is het een boek dat wel de moeite van het lezen waard is. Dat je dan niet à la Tolstoj of Dostojevski filosofisch onderwezen wordt, moet je maar voor een keer op de koop toe nemen...

Andrey Kurkov op Wikipedia (Engels)
Death and the Penguin op Wikipedia (Engels) --WARNING: SPOILER--

Андрей Курков | Тонкая математика страсти
Андрей Курков | Закон улитки
Андрей Курков | Последняя любовь президента

flickr